معرفی و برسی Android Architecture Components

استاندارد

گوگل در کنفرانس I/O 2017 بعد از مدت‌ها و بعد از درخواست‌های زیاد ، یک معماری پیشنهادی برای پیاده‌سازی اپلیکیشن‌های اندرویدی ارائه داد .
همچنین گوگل یک سری کتابخانه برای استفاده از این معماری پیشنهادی معرفی کرد ، که اسم این مجموعه کتابخونه‌ها Android Architecture Components هست . البته این کتابخانه‌ها حتی وقتی شما قصد استفاده از معماری پیشنهادی گوگل رو هم نداشته باشید میتونن بسیار مفید و به درد بخور باشند .
این کتابخونه‌ها به توسعه‌دهند‌ه‌ها کمک میکنه تا به راحتی لایه‌های اپلیکیشن‌شون رو از هم جدا کنند(تقریبا) وکد‌های تمیزتری داشته باشن . در ادامه این componentهای معرفی شده رو نام میبرم و دربارشون کمی توضیح میدم  :

  • Lifecycle-Aware
  • LiveData
  • ViewModel
  • Room ORM

به خواندن ادامه دهید

چگونه برای ارائه‌‌‌ هامون اسلاید‌های بهتری بسازیم

استاندارد

قطعاً برای هممون پیش اومده که در یک کنفرانس یا گردهمایی یا … با ارائه‌هایی با موضوعات بسیار جذاب مواجه بشیم که به واسطه شرایط و نوع نامناسب ارائه شدن این موضوعات ، دلسرد میشیم . یا شاید با خودمون بگیم بجای هدر دادن این حجم از زمان میتونستیم با کمی جستجو در وب به مطالبی بهتر و مفهوم‌تر از چیزی که توی این ارائه بیان شد برسیم . در حالت خوش‌بینانه این حس زمانی در ما بوجود میاد که ارائه دهنده بر روی مطلب ارائه شده تسلط کافی داره ولی در نوع ارائه دادن موضوع و منتقل کردن اون به مخاطب مشکل داره . حالا فرض کنید که خودمون قراره درباره موضوع یا مطلبی ارائه داشته باشیم ، و نمیخوایم که این حس رو در مخاطبینمون بوجود بیاوریم . برای این کار باید روی چند موضوع اصلی تمرکز کنیم که یکی از اون‌‌ها ساخت ‌اسلایدهای مناسب برای ارائه‌ هست . که میتونه به ما برای جذب هر چه بیشتر مخاطبانمون کمک کنه و جلوی خسته شدنشون رو بگیره . نمونه این نوع اسلاید‌های با کیفیت و حرفیه رو میتونیم توی ارائه‌هایی مثل ted talk ها ببینیم .
حالا چطور میتونیم برای ارائه‌هامون اسلاید‌های جذاب و با کیفیت بسازیم ؟ در ادامه نکته‌هایی درباره اینکه چطور اسلایدهامون رو بهتر و با کیفیت‌تر کنیم آورده ام  . به خواندن ادامه دهید

آموزش پیاده‌سازی Shared Element در اندروید

استاندارد

در اپلیکیشن‌های اندرویدی ، به صورت پیش‌فرض حرکت بین Activity یا Fragment هامون دارای انیمیشن ورود و خروج هستن . این انیمیشن‌ها شامل انیمیشن‌های پیشفرضی مثل fade in ، slide یا explode هست ، همینطور علاوه بر اینها ، شما میتونید از انیمیشن‌های دلخواه خودتون که ساختین استفاده کنید .
حالا گاهی پیش میاد که بین Activity یا Fragment هایی که قراره بین اونها حرکت کنیم کامپننت‌های گرافیکی مشابهی وجود داشته باشه . توی این حالت میتونیم با استفاده از Shared Element ، در حین حرکت بین دو activity (یا fragment) این کامپننت‌ها رو نگه داریم و فقط اونها رو از موقعیتی که در activiy (یا fragment) اول حضور دارن به موقعیت جدیدشون در activity (یا fragment) دوم منتقل کنیم . مثل زیر .

sharedelementgif

نکته : Shared Element فقط در اندروید ۵ ( api ۲۱) و بالاتر از اون پشتیبانی میشه .

حالا میریم سراغ سناریو مثالی که ما میخوایم اون رو پیاده‌سازی کنیم .  فرض کنید دوتا activity داریم ، activiy اول شامل یک لوگو با اندازه بزرگ در وسط صفحه‌ ، که نقش صفحه اسپلش رو برای ما بازی میکنه و activity دوم صفحه ثبت‌نام اپلیکیشن هست که باز هم شامل همون لوگو هست اما در اندازه کوچک‌تر . ما قراره با باز کردن اپلیکیشن با دیدن actitiy اسپلش ، بعد از ۲ ثانیه وارد activity ثبت‌نام بشیم . در حرکت بین این دو صفحه قراره لوگوی ما ( ImageView) از وسط صفحه‌ اسپلش با استفاده از Shared Element به جای جدیدش در activity ثبت‌نام منتقل بشه . دقیقا مثل روندی که کمی بالاتر در تصویر دیدیم . به خواندن ادامه دهید

یک سال و دو روز پیش در چنین روزی !!!

استاندارد

خب خب خب (یا به قول غربیا well well well)، الان یک سال از روزی که اولین پستمو منتشر کردم میگذره ، یه سال پر فراز و نشیب چه تو زمینه کاری چه تحصیلی چه زندگی شخصی. تو این مدت ۳۲ تا پست منتشر کردم که قرار بود بیشتر از اینا باشه. سعی‌ام رو کردم که بتونم  مرتب بنویسم، ولی خب  بعضی وقتا به دلایل مختلف نشد. راجع‌به خیلی چیزی می‌خواستم بنویسم که وقت نشد ولی قطعاً در آینده می‌نویسم. ظاهر وبلاگم رو هم قرار بود عوض کنم که اونم وقت نشد ولی به زودی انجامش میدم.
ولی مهم‌ترین نکته توی این مدت حس و انرژی خیلی خوبی بود که از نوشتن گرفتم.

چندتا نکته کوچیک هم بگم :
اول اینکه امیدوارم از این به بعد بتونم پست‌های بیشتر و با کیفیت‌تری بنویسم.
دوم اینکه به همه توصیه اکید و شدید و … می‌کنم که شروع کنید به نوشتن (خوش میگذره).
سوم اینکه مثل همیشه خیلی خوشحال میشم اگه نظری، انتقادی، پیشنهادی دارید بهم بگید (غلط املایی رو میدونم، دارم روش کار می‌کنم: دی).

 

بدنبال فرازمینی‌ها

استاندارد

پروژه وویجر یا  Voyager یکی‌ از جسورانه‌ترین و در عین حال جذاب‌ترین پروژه‌های فضای ناسا بوده . این پروژه شامل ۲ فضاپیما با نام‌های وویجر ۱ و وویجر ۲ می‌شود که در سال ۱۹۷۷ برای مطالعه بر روی سیارات منظومه شمسی‌ به فضا پرتاب شدند . ماموریت نخست این پروژه برسی‌‌ بر روی سیارات گازی مشتری ، زحل ، اورانوس و نپتون بود که بعد از به اتمام رساندن موفقیت آمیز ماموریت نخست راهشان را به سمت خارج از منظومه شمسی‌ ادامه دادند .

VoyagerReverse-660x490

ناسا در هر یک از این فضاپیماها که به اندازه یک خودرو سواری کوچک وزن داشتند ، علاوه بر تجهیزات عکس‌برداری سوخت و … یک صفحه فونوگرافی طلایی قرار داد . در هر یک از این صفحات اطلاعاتی شامل فراز و نشیب‌ تمدن بشر به زبان ریاضی ، تصویری از یک زن و یک مرد با دستانی برافراشته به نشان دوستی ، آدرس و جایگاه سیاره زمین در منظومه شمسی‌ ، همچنین ۱۱۶ قطعه عکس آنالوگ و آواهای طبیعی شامل موج آب، آذرخش و حیوانات به همراه قطعات موسیقی از فرهنگ‌ها و زمان‌های گوناگون، سلام و خوشامدگویی به ۵۶ زبان گوناگون ( که فارسی هم جزو اونها هست ) و پیام چاپ شده از رییس‌جمهور وقت آمریکا و نیز دبیرکل سازمان ملل متحد جایگذاری شده‌اند.

Voyager-Golden-Record

متن پیام خوش آمدگویی به فارسی «درود بر ساکنین ماورای آسمان‌ها، بنی‌آدم اعضای یک پیکرند که در آفرینش ز یک گوهرند. چون عضوی به‌درد آورد روزگار، دگر عضوها را نماند قرار» هست که به واسطه شعر سعدی جزو طولانی‌ترین خوشامدگویی‌ها ست .

کارل سیگن سازنده صفحات طلایی درباره آنها گفته بود : “این صفحات تنها هنگامی نمایش داده خواهند شد که تمدنی پیشرفته و میان‌ستاره‌ای آنها را پیدا کند. اما درهرحال، پرتاب این بطری در میان اقیانوس فضایی حرف‌های امیدوارکننده‌ای برای زندگی در این سیاره دارد.”

 ناسا در سال ۲۰۱۳ تأیید کرد که فضاپیما ویجر ۱ از مرز منظومه شمسی‌ گذر کرد و به فضایی موسوم به فضای بیرونی (Interstellar space یا Outer space) وارد شد . فضاپیمای وویجر ۱ درحال حاضر دورترین ساخته دست بشر نسبت به سیاره مادری به حساب می‌آید.

به گفته ناسا در حال حاضر مدت زمان ارسال و یا دریافت سیگنال از وویجر ۱ حدود ۱۷ ساعت طول می‌کشد. پژوهشگران ناسا می‌گویند وویجر۱ اکنون در فضای میان ستارگان و در فاصله ۱۹ میلیارد کیلومتری از خورشید شناور است و تا چهل هزار سال دیگر به هیچ ستاره‌ای نزدیک نخواهد شد.

آخرین تصاویری که وویجر ۱ از سیاره مادری خود ارسال کرده در سال ۱۹۹۰ بوده ، و به اعتقاد دانشمندان این آخرین باری بود که ویجر زمین را میدید .

زمین از دید ووجیر در ۳.۷ بیلیون کیلومتری زمین

جدا از انجام مطالعات و جمع‌آوری داده‌های علمی در این پروژه ، این پروژه رو بیشتر میشه به کتیبه‌ها و دیوار نوشته‌های دنیای کهن تشبیه کرد که سعی در انتقال و جاودانه نگاه داشتن یک اندیشه و تمدن داشتند تا تلاشی جدی برای ارتباط با زندگی فرازمینی . اما هرچند امکان دریافت این پیام‌ها توسط تمدن‌ها و موجودات هوشمند فرازمینی(البته با فرض تنها نبودن ما در این فضای بیکران ) کم باشه ، اما به هر ترتیب شاید و شاید روزی زندگی آیندگان ما به واسطه همین پیام‌ها به چیزی شبیه  به فیلمای علمی‌ تخیلی‌ که امروزه میبینیم بدل بشه .

منابع :

 gadgetnews ،  wikipedia ، wikipedia